تهویه مطبوع ساختمان های مسکونی تک واحدی

در این متن به تشریح ساختار سیستم تهویه مطبوع ساختمان های مسکونی تک واحدی می پردازیم.

پمپ های حرارتی 

پمپ های حرارتی را می توان بر اساس نوع منبع حرارتی و سیال واسطه توزیع گرمایش گروه بندی کرد. متداول ترین پمپ های حرارتی از نوع هوا به هوا و آب به هوا هستند. معمولا منبع حرارتی برای سرمایش و گرمایش یکی هستند. در سیستم های پمپ حرارتی می توان در صورت امکان از هوای آزاد یا آب های زیرزمینی به عنوان منبع حرارتی استفاده کرد. سیستم های نوع اول را هوا به هوا و سیستم های نوع دوم را آب به هوا گویند.

کوره های هوای گرم – سوخت این کوره ها می تواند گاز (طبیعی یا پروپان) برق ، نفت و گازوئیل ، چوب و یا سایر مواد سوختنی باشد. هوای مورد نیاز برای احتراق در کوره های با سوخت نفت ، گاز ، گازوئیل و چوب را می توان از هوای خارج و یا از هوای داخل تامین کرد.

سیستم های گرمایش با آب

اگر چه با رشد تقاضا برای سیستم های سرمایش مرکزی ، استفاده از سیستم های گرمایش با آب با رکود روبرو شده است ولی هنوز در بسیاری از نقاط سردسیر از این سیستم استفاده می شود. در این سیستم ، سیال در درون دیگ های آب گرم حرارت را دریافت و آن را از طریق سیستم لوله کشی بین واحدهای پایانه (فن کویل ، رادیاتور و پانل های تشعشعی) توزیع می کند. درجه حرارت آب درون دیگ بر مبنای ملاحظات اقتصادی و تامین آسایش تعیین می گردد. زیادتر بودن درجه حرارت آب مترادف است با کمتر شدن سرمایه گذاری اولیه، زیرا واحدهای پایانه (مصرف کننده) مورد نیاز کوچکتر خواهند بود.

در عین حال این عامل موجب افزایش اتلاف حرارت و هزینه های بهره برداری می شود، به دلیل اینکه واحدهای مصرف کننده فقط در چند نقطه وجود دارند، سطح آسایش و راحتی کاهش خواهد یافت. محدوده درجه حرارت های طراحی عموما ۱۸۰ تا ۲۰۰ درجه فارنهایت است. برای سیستم های پانل تشعشعی محدوده درجه حرارت ۱۱۰ تا ۱۷۰ می باشد.

سیستم های گرمایش منطقه ای

در این سیستم ها می توان درجه حرارت فضاهای خالی را در فصل زمستان کمتر و در فصل تابستان بیشتر از درجه حرارت فضاهای دارای افراد در نظر گرفت و بدین ترتیب در هزینه های بهره برداری صرفه جویی کرد. در سیستم گرمایش منطقه ای ، درجه حرارت فضاهای عمومی را در شب و درجه حرارت فضاهای اتاق خواب را در روز می توان کمتر انتخاب کرد. یک روش گرمایش منطقه ای در سیستم های مرکزی که هوا سیال تامین کننده بارهای حرارتی فضای مورد نظر است، استفاده از دمپر ، ترموستات و سیستم کنترل اختصاصی برای هر منطقه است. دمپرها می توانند از نوع حجم متغیر یا دو وضعیتی باشند.

گرمایش خورشیدی

برای گرمایش ساختمان های مسکونی از هر دو نوع سیال های فعال و غیر فعال انرژی خورشیدی می توان استفاده کرد. در سیستم های فعال ، جمع کننده های صفحه ای باعث گرم شدن هوا یا آب می شوند. سپس از هوای گرم شده برای گرمایش فضاهای نشیمن یا برای گرمایش سیال واسطه ذخیره حرارت استفاده می گردد. در سیستم های آبی ، آب گرم شده از درون یک مبدل حرارتی ثانویه عبور می کند و حرارت اضافی را به آب درون مخزن انتقال می دهد.

مطالعه بیشتر و تخصصی تر ⇓

تهویه مطبوع ساختمان های مسکونی

تهویه مطبوع ساختمان بلند ، آسمان خراش و برج

به این متن چند ستاره میدین؟ (ستاره سمت چپ بیشترین امتیاز رو داره. بدون نیاز به ثبت نام در سایت می تونید امتیاز بدید)
[کل: 0 میانگین: 0]
اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست